276a71bd

De ingehouden woede

Thu, 10 Oct 2024 18:26:24 GMT

De ingehouden woede

MIJN LIJF BEHUISD

Mijn lijf behuisd
Bewegingen van lang geleden

Opgeslagen in het geheugen
Spannen spieren zich aan

Ontsluit de woede
De expansie van mijn ribben

Van diep uit mijn tenen
Schiet het door mij heen

Laat ik exploderen
Wat ingehouden was

Ontneem ik jou jouw ruimte
Kan er niets anders zijn

De blinde woede
Neemt het over

Doet mij denken
Aan de zijne

Onmogelijk te begrijpen
Verachtelijk om te voelen

De pijn die het doet
En de leegte die het achterlaat

- Léon Kempees, sept ‘24

De ingehouden woede. De grensoverschrijding. Opkroppen, niks zeggen, “Soedah, laat maar”, vermijden, ontkennen, wegstoppen, vastzetten, spannen, nog een beetje extra, de laatste druppel en dan… exploderen.

Dit is een patroon dat ik heel goed (her)ken. In het Indische veld blijft dit een terugkerend thema. Geweld en agressie is vaak een heel spannend thema om te onderzoeken, omdat iedereen ermee in aanraking is gekomen en komt. Velen hebben er een gevoel, ervaring of beeld bij. Zo bracht ik zelf eens het thema in bij een INDO Weekend, en iedereen daar kende het wel. Van hun vaders, ooms, broers, neven en hun zonen. Zelf vond ik heel wat van “die mannen”, die Indische mannen. Alsof ik er zelf niet één ben. Ik zag toen alleen zwakte, en daarmee keurde ik een deel van mijzelf af. Hiermee ontstond ook weer de cirkel van onderdrukking, imploderen en exploderen.

De afbeelding uit de Spekkoek Kaartenset is er één die velen uit de weg gaan. Snel wegleggen, of “bah, doe die maar niet”. Maar juist deze kaart spreekt mij zo erg aan. Om deze verder te onderzoeken, wat leeft er in mij, wat komt er door mij heen, waar hoort het thuis, en bij wie hoort het thuis. En ook om de kracht erin te ontdekken, de pure levensenergie en doelgerichtheid. Niet ten kwade, maar ten goede inzetten. Om jezelf (of mijzelf) neer te zetten en volledig te verschijnen. Met alles wat erbij komt. Als (Indische) man.

Het gedicht ‘Mijn lijf behuisd’ kwam door mij heen. Het leeft ook in mij. En het is heerlijk om er op deze manier uiting aan te geven.

Cultuur als Springplank

Tue, 08 Oct 2024 07:47:21 GMT

Een 6-daagse intensive over Oorsprong, Potentieel & Leiderschap

Een Reis naar Verbinding, Potentieel en Leiderschap

In een wereld waarin we ons dagelijks bewegen tussen verschillende culturen, zowel persoonlijk als professioneel, vraagt het vaak om meer dan alleen begrip. Het vraagt om verbinding met wie we in de kern zijn en waar we vandaan komen. Dat is precies waar het in de 6-daagse ‘ Cultuur als Springplank ’ om draait.

Deze reis gaat niet alleen over het ontdekken van je culturele wortels, maar ook over de kracht die verborgen ligt in je eigen innerlijke natuur. Het is een persoonlijke ontdekkingstocht waarin we ons verdiepen in de oorsprong, onze plek in het hier en nu, en hoe we als bruggenbouwers tussen verschillende culturen kunnen functioneren. Je leert hoe je je plek inneemt, zowel in je persoonlijke leven als in je werk, en hoe je een omgeving kunt creëren waarin zowel jij als de ander volledig tot hun recht komen. Want uiteindelijk is dat waar het om draait: verbinding maken, zowel met jezelf als met anderen.

Ruimte voor persoonlijke groei

Tijdens deze intensieve 6-daagse creëren we een veilige ruimte waarin iedereen welkom is, met alles wat hij of zij met zich meebrengt. We erkennen dat waar cultuur is, ook uitsluiting bestaat, en dat ook in deze groep spanningen of (voor)oordelen kunnen opkomen. Dit bespreken we in openheid, met een open hart en in verbinding met onszelf en de ander. We maken duidelijke afspraken en werken vanuit het principe dat iedereen er in eerste instantie voor zichzelf is. Jij bepaalt je eigen tempo, je eigen grenzen, en niemand hoeft voor een ander te zorgen. Wij bieden een holding space waarin alles wat je tegenkomt, onderzocht mag worden.

Het is een reis waarin we werken met verschillende methodieken, zoals transcultureel systemisch werk , storytelling, rituelen, ceremonies, poëzie, en beweging. Samen creëren we een ruimte waarin zowel pijn als potentieel aanwezig mag zijn, waarin we zowel persoonlijke als collectieve thema’s onderzoeken. Want zoals wij zien: waar pijn en trauma bestaan, ligt ook altijd kwaliteit verscholen. Het ontsluiten daarvan geeft richting aan je eigen leven en aan hoe je in verbinding staat met de ander.

Diepgang en verbinding

Wat deze reis zo bijzonder maakt, is de manier waarop de groep zich vormt rond deze thema’s. Vanaf de eerste momenten ontstaat er een systeem waarin (h)erkenning centraal staat. We merken dat deelnemers zich vaak snel met elkaar verbonden voelen, omdat ze met open hart, open wil en open mind naar binnen durven kijken. Natuurlijk kan het soms schuren. Dat hoort erbij. In die spanning ligt namelijk de mogelijkheid tot echte groei.

Het mooie is dat dit proces, hoewel intensief, altijd in verbinding plaatsvindt. We nodigen je uit om in verbinding te blijven, zelfs als je geraakt wordt en de neiging hebt om in een overlevingsstrategie te schieten. De schaduwkanten die we tegenkomen, de donkere stukken in onszelf, bevatten vaak de meest waardevolle schatten. Daarin ligt zoveel verborgen dat mag ontkiemen.

Een persoonlijke reis met een collectieve impact

‘Cultuur als Springplank’ is een reis die niet alleen gericht is op persoonlijke groei, maar ook op hoe we bruggen bouwen in een wereld die meer dan ooit vraagt om verbinding. We nemen onze plaats in, ontdekken onze rol als bruggenbouwer en leren hoe we vanuit onze eigen wortels kunnen bijdragen aan een groter geheel. Door ons te verbinden met onze culturele afkomst en innerlijke natuur, creëren we een nieuwe ruimte voor onszelf én de ander.

Ben je klaar om je plek in te nemen en je potentieel vrij te maken? Sluit je dan aan bij de 6-daagse ‘Cultuur als Springplank’ en ontdek de kracht die in jouw cultuur en innerlijke natuur schuilt.

Praktisch:

Data: 27/28 jan, 17/18 mrt en 19/20 mei 2025

Locatie: Spekkoek. Academy / Indisch Goud, Gansstraat 164 te Utrecht

Spekkoek. Podcast - Geweld & Agressie

Fri, 16 Jun 2023 06:57:11 GMT

Spekkoek. Podcast met Rick Shamier - Geweld & Agressie

Tijdens dit interview gaat Léon in gesprek met Rick Shamier. Wij bespreken het thema 'Geweld & Agressie' uit de Spekkoek. Kaartenset.

Door in gesprek te gaan over de thema's probeer ik een ander/nieuw perspectief aan te rijken aan jou als luisteraar. Soms is dat vanuit een persoonlijk verhaal of perspectief, soms vanuit de professie van mijn gasten.

Over Rick Shamier

Rick is trainer/begeleider en hij bied korte, intensieve trajecten van een kwalitatief hoogstaand niveau. Zijn Indische achtergrond vormt een bron van expertise en doorleefde kennis over trauma’s, de heling ervan en de voorwaarden voor duurzame ontwikkeling. Meer over Rick...

Over de Spekkoek. kaartenset

In de SPEKKOEK. Kaartenset worden 35 levensthema's behandelt, die wij in onze dagelijkse coachingspraktijk tegenkomen. Thema's zoals Oorsprong, Ontheemding, Maskers, Liefde, Macht en Afhankelijkheid en natuurlijk Licht en Donker. We schuwen het daarbij niet om taboe onderwerpen aan te raken. Om letterlijk licht op donker te schijnen.

Hier bestel je jouw set!

Mag ik even binnenkomen?

Tue, 23 May 2023 16:35:34 GMT

Een reflectie naar aanleiding van een Indische Opstellingsdag

Mag ik even binnenkomen?

Mijn tranen

Jouw tranen

Een stortvloed aan herinneringen die verstopt zitten in jouw leegte

Mag ik even binnenkomen?

Het bloed stroomt

Over de grond

Op een lichaam

Over een lichaam

Door onze lichamen

Voel ik een hartslag verdwijnen en verschijnen

Achtergelaten en begraven

En toch in het hier en nu

Mag ik even binnenkomen?

Ik dans jouw voetstappen en neem je mee

Door groene velden met kindervoetjes

Ik wil de sluier even op tillen en je laten meedeinen op de golven van verdriet

Ontheemd onthoofd ontmanteld

Trekt een orkaan door mij heen

Mag ik even binnenkomen?

Zo ver weg en toch dichtbij

Sta ik drie, twee, een

hand in hand

En fluister je een zachte bries

Mag ik even binnenkomen?

De oranje rode bal veranderd in het zwart

Zwarte schaamte in een wankelende spagaat

Ik wankel, schud, spring, schreeuw

En ren dan blootsvoets verder

Mag ik even binnenkomen?

Jij, ik, hij, zij, wij

Armen verstrengeld in een oneindige leegte van niet meer kunnen maar zoveel willen

Trek ik de draden nog wat steviger naar mij toe

Ontwar hier en daar een knoop

Rustend in jouw schoot

Maartje Pasman 12.3.2023

Familieopstellingen en andere vormen van Groepswerk

Thu, 09 Mar 2023 14:50:29 GMT

Familieopstellingen en Groepswerk bij Indisch Goud

Zoals jullie wellicht al opgevallen is, bieden we bij Indisch Goud verschillende soorten groepswerk dagen aan. We hebben Tweedaagse programma’s, Indische Opstellingsdagen, Opstellingsdagen met vraaginbrengers en representanten, Vrouw van Waarde dagen en speciale themadagen. Maar wat zijn nou de overeenkomsten tussen die dagen en wat zijn de verschillen? En wat past bij jou als deelnemer?

Allereerst is de rode draad die door ons werk loopt dat we met systemisch werk en opstellingen werken. In het kort betekent dit, dat als iemand met een vraagstuk bij ons komt, we niet alleen kijken naar wat aan de oppervlakte zichtbaar is, maar ook wat er in de onderstroom speelt. Waar is het vraagstuk mee verbonden? Is het iets wat de vraaginbrenger zelf heeft meegemaakt in zijn leven, mogelijk in het gezin van herkomst? Of is het iets dat groter is dan de persoon zelf. Wellicht verbonden met iets of iemand uit het (familie)systeem of uit het collectief?

Om dit zichtbaar te maken, werken we onder andere met (familie)opstellingen. Een methode waarbij je een dynamiek of patroon binnen een familie of systeem zichtbaar kan maken en kan onderzoeken of er een helende beweging mogelijk is.

Wat is een familieopstelling?

Bij familieopstellingen kan iemand een vraag of thema inbrengen. We beginnen dan met een kort vraaggesprek om uit te vinden, waar deze vraag mee verbonden is: Is het een patroon welke in het huidige leven is ontstaan? Of is het iets wat mogelijk transgenerationeel doorgegeven is?

Als wij als begeleiders een idee hebben waar het mee te maken kan hebben, gaan we dit vervolgens opstellen in de ruimte. Bijvoorbeeld: als we vermoeden dat iemand niet op de juiste plek in het systeem staat - bijvoorbeeld een kind dat voor de ouders is gaan zorgen, in plaats van kind van de ouders te zijn - dan stellen we zowel de vader, als de moeder, als de persoon zelf op. Je vraagt dan andere mensen in de groep om deze mensen te ‘representeren’. De andere persoon representeert dan tijdelijk de persoon wie het betreft. Hij of zij resoneert op het energieveld van die persoon, waardoor hij lichamelijk, emotioneel en/of mentaal kan waarnemen hoe de ander persoon zich voelt en zich beweegt.

Vervolgens kijken we welke dynamieken zichtbaar worden tussen de verschillende personen. Hoe staan ze ten opzichte van elkaar. Hoe is de verbinding? Hoe zijn de interacties? Eventueel laten we de representanten zinnen uitspreken om de situatie of dynamiek te verduidelijken voor de vraagsteller. Of we laten hen zinnen uitspreken die beweging kunnen brengen. Dit doen we in dienst van de cliënt en zijn/haar systeem. We doen niks meer en niks minder dan mogelijk en nodig is.

Uiteindelijk kan een vraagsteller ook zelf plaats nemen in de opstelling om te voelen wat voor effect dit op hem (of haar) heeft en of er een beweging mogelijk is.

Dit is in het kort wat we bij (klassiek) familieopstellingen doen. Er zijn nog vele andere opstellingsmethoden en werkwijzen. Zowel in het groot als in het klein. Wellicht kunnen jullie die ervaren op onze dagen zelf.

Onze Opstellingsdagen

We werken op al onze dagen met vormen van systemisch werk en opstellingen. Onze Indische Opstellingsdagen staan zelfs volledig in het teken hiervan. Op open Indische Opstellingsdagen begeleiden we zowel opstellingen in de groep, als opstellingen naar aanleiding van jouw vraag of thema. Daarnaast doen we ook kleinere individuelere oefeningen en werken we met visualisaties. Jouw vraag en thema kan hierbij in de verschillende oefeningen en opstellingen aan bod komen, maar wordt wellicht ook door een opstelling van een ander beantwoord.

Je kan op een Indische Opstellingsdag ook zonder specifieke vraag of thema komen. Puur ervaren hoe zo’n dag voor je is en wat het met je doet.

Op opstellingsdagen met vraaginbrengers en representanten wordt gegarandeerd dat jouw vraag of thema uitgebreid behandeld wordt. We begeleiden dan namelijk maximaal 4 of 5 opstellingen op een hele dag, óf 2 of 3 opstellingen op een middag. En nemen dan heel uitgebreid de tijd om ieders vraagstuk los van elkaar te onderzoeken. Het is ook mogelijk om op zo’n dag als representant deel te nemen. Een mooie laagdrempelige manier om het werk te ervaren, zonder dat je een vraag hebt.

De ervaring leert dat deelnemers op beide soorten dagen vaak niet voor niets in één groep bij elkaar komen. Ze worden vaak ook niet voor niets gevraagd voor een bepaalde representanten rol. Vaak raken de vraagstukken en systemen van deelnemers elkaar. Dat maakt dat dit soort dagen vaak ook zo prachtig, verzoenend en helend zijn. Het geeft veel inzichten en een gevoel van verbinding. Het verbindt ons met onszelf, met onze wortels en met elkaar.

Wat doen we nog meer?

Naast dat we veel met opstellingen werken, zetten we ook vaak andere middelen in om dingen zichtbaar te maken. Om de ziel te raken. Om beweging te brengen. We werken veel met lichaamswerk, meditaties, poëzie, kunst, dans en beweging. Daarnaast werken we veel met de resonantiekaarten uit de Spekkoek. Kaartenset van Léon en Naomi. De combinatie van creativiteit, beweging en systemisch werk zetten we vooral in bij onze Tweedaagse, bij onze Vrouw van Waarde dagen en bij specifieke themadagen. Het is een andere ingang voor helings- en verzoeningswerk. Maar met dezelfde diepte, dezelfde kracht en hetzelfde doel. Wellicht dat ik hier in een volgende blog meer over vertel….

Mocht je meer willen weten, schroom dan niet om contact op te nemen. We vertellen je graag meer.

Hopelijk tot ziens bij één van onze evenementen!

Warme groet,

Naomi Franken

De waarde van Genogrammen

Tue, 20 Dec 2022 13:27:46 GMT

Genogram

Een genogram is een visueel diagram dat de familierelaties en interacties van een persoon weergeeft. Het wordt vaak gebruikt in Systemische coaching of bij familieopstellingen.

Een genogram kan zeer nuttig zijn bij het begrijpen van de achtergrond en het functioneren van een individu binnen een familie of andere sociale groep. Het kan bijvoorbeeld inzicht geven in eventuele patronen of trends in de familie, zoals emotionele of financiële problemen, die van generatie op generatie kunnen worden doorgegeven. Dit kan helpen bij het identificeren van eventuele problemen of uitdagingen waar een persoon mee te maken heeft en hoe die kunnen worden aangepakt.

Genogrammen kunnen ook helpen om begrip te krijgen van hoe mensen zichzelf zien binnen hun familie en hoe ze zich verhouden tot andere familieleden. Dit kan leiden tot een verbeterde communicatie en interactie tussen familieleden en kan bijdragen aan een gezondere familierelatie.

Bovendien kan het gebruik van genogrammen in systemisch werk leiden tot een verbeterd begrip van hoe culturele en sociale factoren invloed hebben op een persoon en hun familie. Dit kan helpen om beter in te spelen op de behoeften en uitdagingen van individuen en hun familie.

In samenvatting kan de toegevoegde waarde van genogrammen als onderdeel van systemisch werk zijn:

Het kan helpen om begrip te krijgen van de achtergrond en het functioneren van een individu binnen een familie of andere sociale groep.
Het kan inzicht geven in eventuele patronen of trends in de familie.
Het kan helpen om begrip te krijgen van hoe mensen zichzelf zien binnen hun familie en hoe ze zich verhouden tot andere familieleden.
Het kan leiden tot een verbeterd begrip van hoe culturele en sociale factoren invloed hebben op een persoon en hun familie.

In December 2022 en Januari 2023 biedt Indisch Goud 'Online Genogramsessies' aan. Léon Kempees en Naomi Franken begeleiden deze 1-op-1 sessies. Wil jij je verdiepen in jouw achtergrond en de invloed daarvan op jou? Dan kan dit een goed begin voor je zijn.

In deze maanden kan je voor een kennismakingsprijs van €60,- (incl. BTW voor particulieren/ excl. BTW zakelijk) jouw sessie boeken bij Léon of Naomi via onderstaande e-mailadressen.

Léon: leon@indischgoud.nl

Naomi: naomi@indischgoud.nl

De impact van Indische wortels

Mon, 21 Nov 2022 10:07:07 GMT

Vanzelfsprekend of nog zoveel meer te ontdekken?

I ndische wortels hebben. Wat betekent dat eigenlijk precies? Hoe beïnvloedt deze achtergrond mij en mijn dagelijks leven? En hoe beleven andere mensen met een vergelijkbare achtergrond dit? Vragen waarmee ik - met gezonde spanning - het I.N.D.O. weekend van Indisch Goud inging. En ik deel graag hoe gezonde spanning tijdens het weekend om is geslagen in laaiend enthousiasme, groter zelfvertrouwen - en nieuwe vrienden!

De aankomst is als een warm bad - dat is het eerste wat opvalt. Een warm onthaal door Roos, Inèza, Naomi en Léon die ervoor zorgen dat ik me op mijn gemak voel. Geïnteresseerde deelnemers die meteen informeren waar ik vandaan kom. En natuurlijk ook… spekkoek! Dit voelt niet als een weekend met vreemden. Dit is bijna als een weekend met familie of (Indische) vrienden!

Gemengde groep, gedeelde achtergrond

Onze groep van achttien deelnemers is diverser dan ik had verwacht. Ik hield rekening met een groepje leeftijdsgenoten: dertigers op zoek naar persoonlijke ontwikkeling. Dat blijkt een misvatting. De jongste deelnemer tikt net de 25 aan, de oudste is de 60 gepasseerd. De één is in Indonesië of Nederlands-Indië geboren, de ander is er nog nooit geweest. Maar wat we overduidelijk gemeen hebben: iedereen heeft een (sluimerende) diepgewortelde connectie met zijn of haar Indische roots.

Janne, de jongste van de groep, trapt het weekend af met een indrukwekkende dansvoorstelling. Zelfs nu we elkaar nog nauwelijks kennen, voelen we dat we iets bijzonders aanschouwen. Iets dat te maken heeft met datgene wat ons allemaal verbindt: Indische voorouders!

Verweven afkomst

Een uitgebreide voorstelronde volgt. Wat mij raakt is dat voorstellen in deze groep zoveel meer is dan even je naam en hobbies opdreunen. Léon en Naomi voelen feilloos aan welke verhalen of familiebanden extra aandacht verdienen. Daardoor krijgen we écht een inkijkje in elkaars emotionele verbinding met Indonesië of Nederlands-Indië. En het is meer dan dat: ik leer door deze persoonlijke verhalen weer meer over onze cultuur en historie. En waarom sommige gevoelens of persoonlijke patronen die ik als ‘normaal’ bestempel, waarschijnlijk sterk verweven zijn met mijn Indische afkomst. Dat geeft opmerkelijk veel zelfinzicht. Ja, zelfs zelfvertrouwen.

Met kunst, dans, workshops en familieopstellingen ontvouwt dit zich meer en meer tijdens het weekend. Soms met schaterlachen en die absoluut kenmerkende Indische zelfspot. Soms met dikke tranen en ontroering. Het wordt voor mij hier opeens duidelijk: daar waar ik mij vroeger nog wel eens ‘nogal anders’ heb kunnen voelen, voel ik mij hier juist ontzettend thuis.

Subcultuur

Doordat alle deelnemers zijn opgegroeid met meerdere culturen in hun leven, zijn we in een soort eigen subcultuur belandt. Een beetje Nederlands. Een beetje Indisch. Product van een complexe historie, met voorouders die soms conflict en strijd hebben meegemaakt. En gewenst of ongewenst in Nederland beland zijn. Iemand noemde het zo mooi treffend dit weekend: wij zijn geen halfbloedjes. Wij zijn dubbel bloed ! Dit zien en doorvoelen maakt je een rijker, trotser mens. En wat is het mooi om daar dan elkaar in te vinden.

Energized sluit ik het weekend af. Gegroeid als persoon, met nieuwe inzichten, meer zelfvertrouwen en nieuwe vrienden. Elke deelnemer is met iets waardevols uit het weekend gekomen. Ik nam afscheid van deze bijzondere groep gelijkgestemden met ‘Indisch Goud brengt ons vast weer bij elkaar, want dit smaakt naar meer!’

Thuiskomen

Zonder wrijving geen glans. Misschien hebben wij met onze Indische wortels wat meer te begrijpen van onze historie, familiesystemen en het Indische veld. En dat verdiend extra tijd en aandacht. Dit weekend gaf stof tot nadenken! Ik ben er van overtuigd dat als we in elkaars verhalen mogen ‘thuiskomen’ zoals we dit weekend deden en daarmee onszelf écht onder ogen komen; dan ontsluiten we samen een bijzondere, vurige Indische kracht!

Tulp tussen de Melaties

Wed, 08 Jun 2022 08:58:14 GMT

De ervaring van een partner op de 3e Generatie Dag

T of, ik mag mee! Het is 24 april en samen met mijn lieve vrouw en derde generatie Indo Anne, rij ik richting de 3 ^e Generatiedag van Indisch Goud. Nieuwsgierig en zonder een idee van wat ik kan verwachten komen we aan op het terrein. Het zit niet in mijn aard om me heel goed in te lezen op wat ik ga doen. Dit maakt dat ik vaak onbevangen in dingen stap, maar ook dat ik verrast kan worden door wat er allemaal gebeurt.

We rijden een mooie landweg op, het is er werkelijk prachtig. In gedachten hoop ik dat we nog een parkeerplekje vinden want het zal wel druk zijn. “Zitten we wel goed?” vraag ik. Het enige wat ik zie is een parkeerplaats met drie auto’s en een mooi landhuis, maar er wordt me verzekerd dat we goed zitten. De 3 ^e Generatiedag blijkt geen groot feest met saté en heel veel mensen en gezellige muziek. In plaats daarvan gaan we met een klein clubje mensen aan de gang met wat het betekent om een derde generatie Indo te zijn. Tot mijn grote verbazing ben ik de enige partner en naast de trainer ook de enige man. Allemaal niet wat ik had verwacht, maar goed, ik blijf nieuwsgierig.

Even een stapje terug. Ik ben heel gelukkig getrouwd met mijn lieve Anne. Ze heeft haar zoektochten in het leven, waar ik haar in steun waar ik kan. Veel van haar zoektochten zijn te verklaren door dingen die in het verleden zijn gebeurd. Het is voor haar niet altijd makkelijk en voor ons samen ook niet, maar er is niks wat af doet aan hoe goed we het samen hebben. Ik volg haar zoektocht en dacht het steeds beter te begrijpen…of toch niet?

Met mijn vrouw komt ook mijn schoonmoeder, zij is in deze de tweede generatie Indo. Ook van mijn schoonmoeder hou ik en ook met haar heb ik mijn zoektocht. Hoe kan het toch dat we elkaar af en toe zo niet begrijpen. Het ‘enige’ wat ik graag wil is dat ze ‘echt’ is, is dat zoveel gevraagd? Het zal wel een generatie ding zijn, en ja, ik zal ook wel te direct zijn.

Weer terug naar de dag. Iedereen begint met zich voor te stellen en wat te vertellen over zichzelf. Ik luister en raak steeds wat meer in verwarring. De verhalen die ik hoor zijn hele persoonlijke verhalen, en mega respect voor de openheid van deze groep, maar hoe kan het dat ik in ieder verhaal mijn/ons verhaal terug hoor? Problemen met directheid, ingewikkelde familierelaties, moeilijke verhouding met intimiteit, de zoektocht naar identiteit, het wel/geen Indo mogen zijn en zo nog veel meer.

De hele dag draait mijn hoofd overuren, naast alle verhelderende dingen wordt de verwarring ook steeds groter. In iedere opstelling, in ieder verhaal en iedere blik zit een stukje van elkaars verhaal en dus ook van mij als partner van.

Ik besef me deze dag dat de zoektocht van mijn Anne en haar moeder, en waarschijnlijk van veel andere Indo’s, een hele verwarrende zoektocht is die over generaties heen gaat. Een zoektocht waar oorzaak/gevolg en gevolg/oorzaak steeds weer gezocht worden in tastbare begrippen, daar waar soms geen woorden en direct aanwijsbare startpunten te vinden zijn.

En daar sta ik, staan wij als partners en naasten. Het snappen en meer kunnen verplaatsen in die zoektocht wordt afgewisseld met er niks van begrijpen, een mee-lijden.

Vertel me meer, vertel ons meer over jullie zoektocht, ook al is spreken zilver en zwijgen Indo. Ik wil je verhaal horen, je zoektocht volgen en daar waar verlaten voelen overheerst, er toch voor je zijn. Er juist dan voor je zijn.

Blij dat ik op deze kleine grootse dag zoveel heb mogen leren, voel ik me trots een blanda partner van mijn derde generatie Indo te mogen zijn.

Tranen van mijn voorouders

Mon, 28 Mar 2022 08:22:04 GMT

TRANSGENERATIONEEL TRAUMA
In de afgelopen jaren ben ik mij steeds meer gaan beseffen hoezeer de trauma's van onze voorouders doorwerken in de nakomende generaties. Dit z ie ik dagelijks in mijn praktijk als Systemisch begeleider. Ook ervaar ik het zelf aan den lijve als 3e generatie Indo.
Onderstaand gedicht schreef ik vanuit mijn (eigen) ervaringen.
.
.
TRANEN VAN MIJN VOOROUDERS

Angst en pijn troffen mijn lijf
Als een omgekeerd korset trok het mijn ribben uit elkaar
Maakte het ruimte voor wat niet meer in te houden was
“Groter dan ik” zei ik hardop
Zachtjes bracht een traan de beweging naar buiten
Terwijl hij langzaam over mijn wang rolde stelde hij mij ook gerust
Het was een zachte traan, vol van liefde, verbondenheid en pracht
Met diepe ondertonen van angst, verdriet en pijn
wist ik dat ze heftig gingen zijn
De ongecontroleerde schokken volgde de traan op
Inhouden was altijd een illusie geweest
Tranen vloeiden via mijn ogen uit de bron van jou, mij en wij
In al zijn hevigheid kwamen de generaties door mij heen
Als een schip in de storm was ik overgegeven aan de genade van de zee
Mijn lijf het schip, de schokken de zee, de tranen de stilte tussen de klappen van de golven in
Daar lag hij dan in mijn bed
Ineengekrompen als een zielige man
Een zwakke man die ik herken
Een Indische man
Ik
Ik lag daar dan in mijn bed
Mijn lijf vertolkte dat wat van achter mij kwam
Meer dan ik alleen omvatten kan
Daar lig ik dan zei de man
Die ineens niet meer zo zwak overkwam

Daar lag ik dus gedragen in de golven van mijn voorouders
Snikkend met de stem van hem
Huilend met de traan van haar
Schokkend met de kracht van ons
Viel ik in slaap

(Léon Kempees, 2021)

24 april a.s. organiseren Léon en Naomi een dag voor de 3e Generatie. Meer info via onderstaande knop!

De ervaring van een Derde Generatie Indo

Sun, 20 Mar 2022 12:07:42 GMT

Wat maakt mij een derde generatie Indo? Hoe Indisch ben ik eigenlijk? En hoe Indisch mag ik mij noemen, als het Indonesische bloed in mij steeds meer verdund raakt? Ik b en Naomi Franken, 38 jaar. Mijn vader is geboren in Bandung Indonesië uit een Indische vader en een Ambonees/Indische moeder. De vader van mijn opa had Nederlands, Schots en waarschijnlijk Javaans bloed en de moeder van mijn opa was Indisch (Frans/Joods en Javaans.) De vader van mijn oma kwam uit Hulaliu (Molukken), de moeder van mijn oma was Javaans/Nederlands. Mijn moeder heeft een Nederlands vader en een Friese moeder. Als klein meisje had ik goudblond haar en grijsgroene ogen. Ik werd dan ook de “belanda” van de familie genoemd. Iets waar mijn familieleden trots op leken te zijn, en waar ik iets minder content mee was. Ik had liever net als zij donker haar en bruine ogen gehad. En begreep niet goed, waarom mijn blonde haar zo geadoreerd werd door met name mijn ooms, die zelf heel donker waren. Ik voelde me anders dan de anderen, zowel in mijn familie als in het christelijke dorp waar ik opgroeide. Maar ik leerde al snel, dat als je je aanpast, dat mensen je aardig vinden. En dat je goed in de groep valt. Ik dacht dan ook dat ik me overal snel thuis voelde.

Als klein meisje kan ik mij de familiebijeenkomsten bij oma en stiefopa thuis goed herinneren. Het was gezellig, er was heel veel eten en mijn oma vond altijd dat we te weinig aten. “Adoe, lekker eten” zei ze dan, waarna ze in mijn wangen kneep om te voelen of ze dik genoeg waren.

Er waren ook spanningen. Maar daar werd nooit over gesproken. We wisten dat er altijd wel iemand ruzie had met iemand anders in de familie. Maar als oma jarig was, dan deden we allemaal alsof dat niet zo was. “Keeping up appereances” dat konden we allemaal als de beste. Aanvoelen wat de stemming van de ander was trouwens ook. Dat was van levensbelang, want je wist dat als je een verkeerde snaar aan zou raken, dat weleens explosieve gevolgen kon hebben.

Ook kan ik me goed de foto’s herinneren die in oma’s kast stonden. Ze trokken altijd mijn aandacht. Een foto van oma Nel, de moeder van mijn oma en een foto van opa Dick. De vader van mijn oma… Dacht ik… Ik kwam er pas onlangs achter dat opa Dick eigenlijk de oom van mijn oma was. De broer van mijn overgrootvader. Nadat mijn overgrootvader was overleden, had zijn broer zijn concubine tot vrouw genomen en zijn kinderen geëcht. Maar daar werd niet over gesproken. Er werd over heel veel niet gesproken. En dat voelde je. Het zinderde in de ruimte. Ik stapte er met muizenpasjes omheen.

Mijn opa, die gescheiden was van mijn oma, vertelde overigens wel veel. Maar dat waren veelal wel de mooie verhalen. Over hoe hij muziek speelde in het Jappenkamp om aan eten te komen. Of dat één van onze voormoeders de dochter van een sultan was (of dat waar is, weet ik nog altijd niet). En dat zijn opa een Franse Jood was, die met een Islamitische Soendanese vrouw kinderen had gekregen, die katholiek opgevoed werden door de nonnen. Dat laatste vertelde hij als een succesverhaal. Ik besef me nu pas, hoe treurig de ondertoon daarvan is. Wat dat daadwerkelijk betekent.

Mijn vader sprak vroeger ook weinig. In ieder geval niet over Indonesië. Ook niet over de boottocht hierheen. Hij zei alleen dat hij absoluut niet terug wilde, hoe vaak we ook vroegen of hij ons zijn geboorteland wilde laten zien. Hij had niks met het land zei hij en probeerde zich zo ver mogelijk weg te houden van alles wat er mee te maken had. Maar ik had heimwee. Heimwee naar een land dat ik niet ken. En het was grappig genoeg mijn moeder die allemaal Indische beelden het huis in bracht, Indisch kookte en ons mee sleepte naar de Pasar Malam.

Er kwam pas verandering in mijn vaders band met het Indische na de Tsunami in Indonesië. Dat maakte iets wakker in hem. Toen besefte hij: dit zijn ook mijn mensen. Sindsdien praten we veel over de geschiedenis. Iets wat me heel erg heeft verrijkt.

Ik heb geleerd dat zwijgen goed was. Vooral over pijnlijke dingen. En dat je niet teveel ‘je kop boven het maaiveld moet uitsteken’ en vooral zo Nederlands mogelijk moet doen. Misschien dat ik daarom net als zoveel Indo’s een hang heb naar de kunsten. Want alles wat binnen gehouden wordt dat moet er uit. En als je niet kan spreken, dan kan je het wel tot expressie brengen, door te tekenen, of te schilderen. Door dansen, zingen of gedichten schrijven. Door naar muziek te luisteren, die je stemming representeert. Ook hielp het mij de kanten die er niet mochten zijn uit te leven in het theater. In het dagelijks leven was ik een goed aangepast, lief, hardwerkend meisje. Maar op het podium kon ik ongegeneerd vals en boos zijn. Heerlijk vond ik dat. Overigens ontdekte ik pas een aantal jaar geleden, toen ik met systemisch werk in aanraking kwam, hoezeer ik mijn boosheid altijd onderdrukt heb.

Het is ook het Systemisch Werk geweest wat me heeft doen beseffen hoezeer het verleden van mijn Indische voorouders in mij meedraag. De patronen, de ongeschreven regels (de adat), hetgene wat niet gezegd wordt, maar woordeloos wordt doorgegeven. Het heeft me doen beseffen dat ik een Indisch-Nederlander ben, hoe licht mijn huid ook is.

In 2020 ging ik samen met mijn vader naar de I.N.D.O. tweedaagse. Het was daar dat ik voor het eerst voelde wat het is om je thuis te voelen. Dat ik me thuis voel bij andere Indische mensen. Omdat ze dezelfde groeven in hun ziel dragen als ik, de groeven van onze voorouders. Bij hen mag het er zijn. Er is herkenning en erkenning. De verhalen die niet verteld mochten worden, mogen gedeeld worden. De delen die er niet mogen zijn, kunnen worden geïntegreerd. Ze mogen helen. Daarom ben ik zo gepassioneerd over het werk dat we doen. Het draagt een enorme schoonheid in zich, het doorbreekt taboes, en het is zo helend. Het maakt zichtbaar wat verborgen is en hoorbaar wat verzwegen is. En het wordt ook weleens tijd…. Vinden jullie ook niet?

Naomi Franken

De Ervaring van een tweede generatie Indo

Sun, 20 Mar 2022 10:01:02 GMT

Wat kunnen we schrijven over de 2de generatie Indo? Iemand waarvan de ouders in Indonesië zijn geboren en die zelf in Nederland geboren is. Iemand zoals ik bijvoorbeeld?

Appeltje eitje. Ik kan namelijk zo uit eigen ervaringen putten……

Mmmm…. Zo makkelijk als ik dacht dat het was om de woorden te vinden, zo moeilijk bleek het te zijn, want… Tja…. wat ís dan eigenlijk kenmerkend voor iemand van de 2de generatie? Waarin verschilt het leven van een 2de met een 1ste en een 3de generatie Indo? Zijn mijn persoonlijke ervaringen interessant genoeg, generiek en voor elke 2de generatie Indo voldoende herkenbaar?

Waarschijnlijk niet, maar laat ik een poging wagen. Veel onderwerpen passeren mijn geestesoog: een artikel over het verschil in culturen achter de voordeur en in de buitenwereld. Ouders die voor elk pijntje of kwaal Obat maken van kruiden en planten. Je ertoe zetten om tegen heug en meug bijna dagelijks bittere kruidenthee te drinken o.a. ter voorkoming van puistjes en andere puberkwalen. Ons enorme aanpassingsvermogen zodat wij zo goed mogelijk aansluiting vonden in de Nederlandse maatschappij….

Ik ben geboren in Groningen, als stadjer. Daarmee krijgt mijn leven een andere start dan dat van mijn ouders, die in 1959 Indonesië voorgoed achter zich lieten. Toch vraagt het ook van mij aanpassingsvermogen om te kunnen switchen tussen 2 culturen en de Nederlandse mores te doorgronden. Het zijn kleine verschillen. Maar voor mijn jongere ik, was het af en toe verwarrend dat sommige (Maleise) woorden en (Indische) gebruiken niet bij mijn schoolvriendinnetjes bekend waren….

Achteraf gezien kan ik zeggen dat het verrijkend is geweest om zowel met de Europese als Aziatische cultuur op te groeien. Het heeft er ook toe geleid dat ik me altijd ben blijven interesseren in de zachte kant: Hoe gaan mensen met elkaar om? Hoe communiceren ze? Wat wordt wel en niet gezegd? Wat zijn de formele en informele gedragscodes? De (verborgen) dynamieken?

Is het typisch Indisch deze invoelendheid en sensitiviteit? Nee, dat denk ik niet. Ik kan me voorstellen dat dit voor veel 2de generatie migranten geldt: Het opgroeien in 2 culturen. Leren hoe je kunt switchen. Sterke sociale antennes ontwikkelen. Het is soms lastig, maar hé:

‘What doesn’t kill you, makes you stronger!’

Warme groet,

Inèza Messack

Het verhaal van Helene

Sun, 20 Feb 2022 18:10:21 GMT

Het verhaal van Helene

Dierbare lezers,

Namens Indisch Goud heb ik het genoegen om in gesprek te gaan met Helene Christine Lammerding, geboren op 30 augustus 1944 te Bandoeng in voormalig Nederlands-Indië. Helene is één van de deelnemers van het eerste uur aan Indische opstellingen onder begeleiding van Wolfgang Könighaus en kent derhalve behalve mijzelf ook Roos Fikenscher en Hilbrand Westra. Ook zij heeft de opleiding bij Wolfgang gevolgd.

Helene is het enige meisje in een gezin met vier kinderen. Zij is de dochter van Hendricus Charles August Lammerding en Theodora Johanna Elizabeth Hensen. Van haar broers Charles Louis, Gustaaf Theodoor en Albert Henri, is de laatste helaas niet meer in leven. De geschiedenis leert dat rond 1795 vijf broers Lammerding zich vanuit Nederland met hun Chinese echtgenoten op Java in Indië hebben gevestigd.

De vader van Helene was een dominante man en werkzaam als hoofdboekhouder van de Javaansche Bank. Haar moeder, Theodora Hensen, is geboren in Palembang op Sumatra en de overgrootmoeder van Helene heeft haar wortels op het eiland Nias, op de kaart links van Sumatra. Deze overgrootmoeder mocht als inlandse vrouw niet samenleven met de vader van hun kind. Het kind is bij zijn vader opgevoed. De overgrootmoeder van Theodora is helaas in het kraambed overleden.

Grootvader van moeders kant is op zeker moment van Sumatra verhuisd naar Bandoeng op Java, overgrootmoeder is in Nias gebleven en Helene’s moeder is in Malang gaan werken als onderwijzeres. Daar heeft ze Helene’s vader leren kennen. Zij zijn in 1942 getrouwd en hebben vier kinderen gekregen.

Ook na de oorlog is het gezin in Indonesië blijven wonen, tot het in 1955 ook voor hen te gevaarlijk werd. Vader is als eerste gevlucht naar Nederland. De kinderen volgden enige maanden later. De ouders lagen in die tijd helaas in echtscheiding. Moeder had een andere man ontmoet van wie zij in 1956 haar eerste zoon heeft gekregen. In dat jaar, voorafgaand aan de geboorte, is ook zij naar Nederland afgereisd. Ze heeft nog een zoon gekregen en in ’57 zijn de ouders officieel gescheiden.

Helene en haar broers zijn de eerste periode in Nederland in een tehuis ondergebracht omdat vader nog geen woning had, hij woonde in een pension, en reisde in de weekends naar de kinderen om met hen contact te houden.

De moeder woonde met haar nieuwe gezin in Lunteren en hield contact met haar kinderen via brieven. Er waren ook gewoon onvoldoende middelen aanwezig om elkaar te zien.

Vanuit het tehuis is Helene in ’57 bij een gezin in huis geplaatst, waar haar oudste broer ook woonde. Bijzonder is het verhaal dat haar broer zich ontfermde over een gehandicapt meisje in dat gezin en dat hij haar heeft geholpen met leren lopen. In 1959 kreeg vader een huis en toen zijn de kinderen bij vader gaan wonen.

Herinneringen aan de eerste vijf jaar van Helene’s leven zijn diffuus. Ze weet van haar moeder dat op zeker moment een Japanse officier op de deur bonkte. Moeder liet hem binnen en maakte thee voor hem. Hij wierp een blik op Helene die in de wieg lag, blijkbaar was hij daardoor geraakt want de periode daarna kwam hij langs en bracht hij babyzeep en poeder mee.

Een ander verhaal stamt uit de Bersiap tijd. Er kwam een vrachtauto het erf oprijden. “Pak uw kinderen en wat spullen, u bent hier niet veilig” klonk het. Het gezin is gegaan en naar het kamp van de Engelsen gebracht. Dat bleek hun redding want de degenen die wel zijn achtergebleven, bewoners van de rijke wijk Bronbeek, die hun huizen niet wilden achterlaten, zijn uitgemoord.

Helene heeft in Leiden het Lyceum bezocht. De Bèta kant. Ze wilde heel graag Medicijnen studeren. Omdat het vader helaas niet lukte, na een lange strijd, om zijn pensioen in Nederlandse guldens betaald te krijgen, was er niet voldoende geld en is Helene gaan werken. In ’68 heeft ze haar voormalige echtgenoot Bob ontmoet en samen met hem twee prachtige kinderen gekregen.

Haar hele leven werd Helene helaas ook gekweld door grote angsten. Gezien boven beschreven geschiedenis was er sprake van een heftig trauma.

In de jaren die volgden heeft Helene behalve voor het gezin gezorgd, ook gezocht naar heling voor haar vraagstukken. Belangrijk hier te noemen is de ontmoeting met ArjunA ook een Indisch man, die ze omschrijft als haar spirituele broer. ArjunA heeft haar geleerd om met haar bewustzijn te praten en ook contact te maken met vorige levens. In één zo’n ervaring kwam Helene in contact met een 60 jarige man uit Borneo, zonder enige zelfwaardering en Helene realiseerde zich dat zij die last van hem met zich meedroeg en heeft dat van zich af kunnen leggen. Dat gaf een enorme opluchting.

De Opleiding van Wolfgang heeft enorm aan haar heling bijgedragen. Wolfgang vertelde haar toen ook, dat zij op een andere manier zou gaan werken. En daar heeft hij volkomen gelijk in gehad. Ze doet Tafelopstellingen, werkt met de biografie van cliënten, Zij doet Verzoeningswerk o.a. met de boeken van Edith Staufer als basis. Waar het om gaat is: Als jij je niet verzoend hebt, dan heb je nog een onzichtbare band met de ander. Als je je verzoent, kan je die band loslaten en daarmee help je zowel jezelf als de ander. Dan ben je helemaal vrij. Het gaat over bewustzijn. Licht en duister zijn beiden in ons. Waar kies je voor? Elke dag kun je een andere keuze maken, een keuze die je verder brengt in dit leven en dichterbij de bron waar je vandaan komt.

Indisch zijn ziet Helene als een geschenk dat haar het vermogen heeft gegeven om in te voelen wat een ander voelt. Ze kan een voorschouw krijgen van wat er gaat gebeuren. Indisch zijn heeft een rijkdom aan kwaliteiten aan haar leven toegevoegd.

Haar boodschap aan de generaties na haar luidt: Kijk wat er in je hart leeft. Het maakt niet uit wie of wat je bent. Laat je niet door je verstand regeren, doe wat je hart zegt, daar gaat het om. We leven zoveel levens. Alles wat wij geleefd hebben, staat in onze Akasha. Zie dat als een grote bibliotheek waar jouw talenten staan beschreven. Het is aan jou om je die talenten in dit leven eigen te maken.

Meer informatie over Helene kan je vinden op haar website: www.heelzijn.nl

Door Rick van Zijp, Februari 2022

276a71bd

De ingehouden woede

De ingehouden woede

Cultuur als Springplank

Een 6-daagse intensive over Oorsprong, Potentieel & Leiderschap

Een Reis naar Verbinding, Potentieel en Leiderschap

Spekkoek. Podcast - Geweld & Agressie

Spekkoek. Podcast met Rick Shamier - Geweld & Agressie

Mag ik even binnenkomen?

Een reflectie naar aanleiding van een Indische Opstellingsdag

Familieopstellingen en andere vormen van Groepswerk

Familieopstellingen en Groepswerk bij Indisch Goud

Wat is een familieopstelling?

Onze Opstellingsdagen

Wat doen we nog meer?

De waarde van Genogrammen

Genogram

De impact van Indische wortels

Vanzelfsprekend of nog zoveel meer te ontdekken? ﻿

Tulp tussen de Melaties

De ervaring van een partner op de 3e Generatie Dag

Tranen van mijn voorouders

De ervaring van een Derde Generatie Indo

De Ervaring van een tweede generatie Indo

Het verhaal van Helene

Het verhaal van Helene

Vanzelfsprekend of nog zoveel meer te ontdekken?